همه چیز در مورد واقعیت مجازی - بخش اول

ممکنه که شما در واقعیت هیچوقت نتونید به مریخ قدم بزارین یا با دلفین ها شنا کنین یا مثلا تو دوی ۱۰۰ متر المپیک شرکت کنین؛ اما اگه واقعیت مجازی به اون حدی که گفته می شه برسه، ممکنه که شما بتونین تمام این کار ها و کار های خیلی بیشتری رو حتی بدون اینکه نیاز باشه از خونتون خارج بشین انجام بدین.

واقعیت مجازی ( virtual reality ) در کل یعنی شبیه سازی قسمت هایی از دنیای واقعی (یا یک دنیای کاملا خیالی)، با استفاده از کامپیوتر هایی با قدرت عملکرد بسیار بالا و تجهیزات سنسوری، مثل هدست و دستکش. در ادامه سعی می کنیم واقعیت مجازی و هر چه که به اون مربوط می شه رو به طور دقیق برای شما توضیح بدیم.

واقعیت مجازی چیست؟

واقعیت مجازی به معنی تجربه چیز هایی که در حقیقت وجود ندارن. شاید با خوندن این تعریف، این سوال به ذهنتون برسه که خب وقتی که با چشای بسته به موزیک گوش میدم و شروع به رویا کردن میکنم، یا وقتی که غرق یه فیلم، کتاب و یا نقاشی میشم هم، دنیایی رو تجربه می کنم که واقعا وجود نداره!!

پس برای رفع این ابهام باید تعریف دقیق تری از واقعیت مجازی به شما ارائه بدیم :

واقعیت مجازی یک دنیای کامپیوتری سه بعدی تعاملی باور پذیر است، که شما میتونین در اون بگردین به طوری که احساس کنین واقعا اونجا هستین، چه از لحاظ فکری و چه از لحاظ فیزیکی.

به عبارت دیگه یک سیستم وی آر باید :

  • باور پذیر : شما واقعا باید حس کنین که توی اون دنیای مجازی هستین حالا چه اون دنیای مجازی در مریخ باشه یا هر جای دیگه.
  • تعاملی : وقتی که شما حرکت می کنین دنیای مجازی هم باید با شما حرکت کنه، ممکنه که شما یه فیلم سه بعدی تماشا کنین و کاملا توش غرق بشین ولی به هیچ وجه نمی تونید با دنیای فیلم تعامل کنین.
  • ساخته شده به وسیله ی کامپیوتر : فقط یه ماشین قدرتمند، با گرافیک سه بعدی نزدیک به واقعیت، این قدرت رو داره که یک دنیای باور پذیر و تعاملی بسازه که در هر لحظه توانایی تغییر کردن رو داشته باشه.
  • قابل جست و جو کردن : یک دنیای مجازی باید به اندازه ای بزرگ و با جزییات باشه که شما بتونید توی اون گردش کنین. هر چقدر که یه نقاشی واقعی به نظر بیاد شما می تونین فقط از یک زاویه به اون نگاه کنین و نمیتونین وارد نقاشی بشین یا هر چقدر که با خوندن یه کتاب غرق دنیای اون بشین باز هم نمی تونین به غیر از خط داستانی که نویسنده اون رو مشخص کرده، جایی در اون دنیای خیالی برین.
  • درگیر کننده بودن : برای اینکه یک دنیای مجازی باور پذیر و تعاملی باشه، نیاز داره که جسم و ذهن شما رو درگیر خودش بکنه. ممکن که شما یه فیلم جنگی ببینید و کمی بتونید حس و حال اون جنگ رو درک کنین، اما هیچوقت نمی تونید با دیدن اون فیلم، بو، صدا و طعم و حس واقعی یک جنگ رو درک کنین.

پس حالا ما می تونیم بفهیم که چرا یک فیلم، موزیک، کتاب یا نقاشی نمی تونه وی آر خونده بشه. شما نمی تونید دستتون رو دراز کنین تا مثلا یک گل زیبا توی یک نقاشی یا توی فیلم رو لمس کنین. ولی واقعیت مجازی یک دنیای تعاملی دو طرفه است یعنی مثلا وقتی که توی اون جسمی رو حرکت میدین اون جسم بر اساس ضربه ای که به اون وارد کردین حرکت می کنه و یا زمانی که سر خودتون رو می چرخونید فضای دور و اطراف شما هم بر اساس اون چیزی که باید ببینید تغییر میکنه.


بیشتر بخوانید : همه چیز در مورد واقعیت مجازی – بخش دوم


انواع واقعیت مجازی :

  • کاملا درگیر کننده : برای این که یک دنیای مجازی رو به طور کاملا درگیر کننده تجربه کنیم، به سه چیز احتیاج داریم. اول یک دنیای باور پذیر و کاملا با جزییات طراحی شده ی مجازی، که بتونیم در اون گردش کنیم. بعد به یک کامپیوتر قدرت مند نیاز داریم تا بتونه رفتار ما رو شناسایی کنه و محیط اطراف رو با اون تطابق بده به طوری که صدا و تصویر در لحظه با تغییر موقعیت ما تغییر کنه. و در آخر به تجهیزاتی که ما رو به اون کامپیوتر متصل کنه. معمولا این تجهیزات شامل یک کلاه، که دارای دو صفحه نمایشگر و صدای استریو است، و یک یا دو دستکش گیرنده می شه.
  • غیر درگیر کننده : یک شبیه ساز پرواز نزدیک به واقعیت روی یک کامپیوتر خونگی می تونه یک واقعیت مجازی غیر درگیر کننده نامیده بشه، مخصوصا اگه از صفحه نمایشگر واقعا بزرگ و هدفون و دسته هایی مثل کنترلر های واقعی هواپیما استفاده بشه.
درباره سجاد

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *